Zwichnięcie stawu ramiennego

Staw ramienny jest stawem kulistym, wolnym, o największym zakresie ruchu ze wszystkich stawów człowieka. Obszerny ruch we wszystkich płaszczyznach jest możliwy dzięki dużej kulistej głowie oraz płytkiej panewce. Panewka ta jest pogłębiona ruchomym obrębkiem stawowym.

W czasie zwichnięcia torebka stawowa i obrąbek ulegają uszkodzeniu. Panewka jest ustawiona skośnie do przodu. Dlatego najczęściej przy upadku na wyprostowaną kończynę lub przy bezpośrednim uderzeniu w staw, następuje ześlizgnięcie się głowy kości ramiennej do przodu. Jest to najczęściej występujący kierunek zwichnięcia.

Podział zwichnięć stawu ramiennego:

1. zwichnięcie przednie – podkrucze, podobojczykowe, podpanewkowe, piersiowe,

2. zwichnięcie tylne – podbarkowe, podpanewkowe, podgrzebieniowe,

3. zwichnięcie dolne. W zwichnięciu tym kończyna jest zablokowana w pozycji uniesienia w górę, ponad głowę /luxatio erecta/,

4. zwichnięcie górne – nadpanewkowe. W zwichnięciu tym dochodzi do złamania wyrostka barkowego.

Najczęściej spotykane przednie zwichnięcie podkrucze jest spowodowane upadkiem na wyprostowaną, odwiedzioną i ustawioną w rotacji zewnętrznej kończynę górną. Przyczyną zwichnięcia może być również uraz bezpośredni – upadek lub uderzenie w staw ramienny. Przemieszczająca się do przodu głowa kości ramiennej rozrywa torebkę stawową oraz często odrywa fragment obrąbka stawowego. Oglądaniem można stwierdzić zniekształcenie zarysów stawu ramiennego, obmacywaniem zaś wyczuć głowę zlokalizowaną ku przodowi i dołowi od stawu ramiennego. Ruchy są ograniczone i bolesne. W zwichnięciu tym często ulega rozerwaniu ścięgno mięśnia podłopatkowego. Dotyczy to przede wszystkim tych przypadków, w których torebka stawowa rozrywa się w pobliżu jej przyczepu na kości ramiennej. Jeśli mięsień jest nierozerwany, wówczas silnie napina się, ustawiając kończynę w rotacji wewnętrznej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *