Złamanie trzonu kości ramiennej – cz.1

Złamanie trzonu kości ramiennej może być spowodowane 1 urazem bezpośrednim (są to najczęściej złamania wieloodłamowe) lub pośrednim. Przyczyną złamania może być upadek na staw łokciowy lub silne pociągnięcie za kończynę i jej skręcenie. Do takiego złamania może dojść przy tzw. „siłowaniu się na rękę”. Dochodzi wówczas do złamań spiralnych lub skośnych.

W zależności od poziomu złamania odłamy mogą ulec następującym przemieszczeniom:

1. W złamaniu powyżej obwodowego przyczepu mięśnia piersiowego większego, odłam bliższy jest ustawiony w odwiedzeniu w wyniku hm pociągania przez mięśnie odwodzące. Odłam dalszy natomiast, pociągany przez mięsień piersiowy większy, ustawia się w przywiedzeniu.

2. Jeśli złamanie nastąpiło poniżej przyczepu mięśnia piersiowego większego, wówczas odłam bliższy pociągany przez mięsień piersiowy większy ustawia się w przywiedzeniu, natomiast odłam dalszy, pociągany przez mięsień naramienny, ustawia się w odwiedzeniu.

3. W wypadku złamania poniżej przyczepu mięśnia naramiennego odłam bliższy jest ustawiony w pozycji pośredniej przez mieśnie mające swój przyczep na guzku większym oraz przez mięsień naramienny. W złamaniu tym stosunkowo najłatwiej jest dopasować odłam dalszy do odłamu bliższego. Taki sposób leczenia /dopasowanie odłamu dalszego do odłamu bliższego/ obowiązuje w przypadku leczenia złamań wszystkich kości długich i znany jest jako prawo Kulenkampfa. Po nastawieniu złamania zakładamy opatrunek gipsowy na okres 6-8 tygodni.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *