Złamanie kości łódeczkowatej nadgarstka – cz.1

Częstą przyczyną urazu jest upadek na wyprostowaną rękę przy równoczesnej rotacji zewnętrznej przedramienia. Złamanie występuje na trzech różnych poziomach:

1. na poziomie guzka,

2 na poziomie trzonu,

3. na poziomie bieguna dogłowowego.

Złamanie guzka jest złamaniem pozastawowym i najczęściej nie nastręcza większych trudności leczniczych. Wystarczy krótki, ok. 3- tygodniowy okres unieruchomienia.

charakterystyczne „widelcowate” zniekształcenie ręki, podczas gdy w złamaniu kości łódeczkowatej takiego zniekształcenia nie ma. W praktyce o ostatecznym rozpoznaniu rozstrzyga badanie radiologiczne. W odniesieniu do omawianego złamania badanie takie powinno być wykonane co najmniej w czterech projekcjach, a mianowicie projekcji a~p, bocznej oraz w dwóch projekcjach skośnych. Negatywny wynik takiego badania w pierwszych dniach po urazie nie świadczy o tym, że złamania nie ma. Dopiero zdjęcia wykonane w drugim lub trzecim tygodniu po urazie mogą wykluczyć lub potwierdzić istnienie złamania trzonu kości łódeczkowatej. Dzieje się tak dlatego, że w tym czasie odłamy ocierają się o siebie, przyczyniając się do poszerzenia szczeliny złamania. Jest ona lepiej widoczna również dlatego, że pomiędzy odłamami następują odczyny osteolityczne, które dodatkowo poszerzają miejsce złamania.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *