Wrodzona stopka płaska

Jest wadą spotykaną rzadko i jedną z najtrudniejszych do wyleczenia. Polega ona na pionowym /w przedłużeniu osi goleni/ ustawieniu kości skokowej i piętowej. Kości śródstopia znajdują się w zgięciu grzbietowym – kość łódkowata zwykle zwichnięta, leży na górnej powierzchni kości skokowej.

Stopa z wyglądu przypomina suszkę, a głowa kości skokowej wyczuwalna jest pod skórą. Wszystkie tkanki miękkie znajdujące się na grzbietowej powierzchni stopy są przykurczone, a ścięgna mięśni starzałkowych oraz piszczelowego tylnego mogą znajdować się do przodu od kostek goleni i wykonywać ruch grzbietowego zgięcia stopy.

Wada należy do anomalii zarodkowych i często towarzyszą jej inne zniekształcenia /np. szpotawość kciuka/.

Leczenie zachowawcze winno rozpocząć się zaraz po urodzeniu. Polega ono na ręcznych redresjach mających na celu przede wszystkim rozciągnięcie przykurczonych tkanek miękkich oraz zahamowanie postępu zniekształcenia. Jedynym skutecznym sposobem usunięcia wady jest zabieg operacyjny. Według obecnych poglądów leczenie chirurgiczne można rozpocząć po ukończeniu przez dziecko 4 m-ca życia. W tym okresie polega ono na: a/ przecięciu przykurczonych tkanek na grzbiecie stopy; b/ nastawieniu kości łódkowatej na głowę kości skokowej; c/ ustawieniu tej ostatniej w poprawnej pozycji. W późniejszych okresach życia dziecka operacje są bardziej złożone, polegają na przeszczepieniach mięśni, resekcjach dokonywanych w obrębie niektórych kości /skokowa/, a ich wyniki, poprawiając wygląd nie zawsze przyczyniają się do polepszenia funkcji stopy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *