Wrodzona stopa końsko-szpotawa – cz.3

Zabieg operacyjny polega na a) przecięciu więzadeł i torebek po przyśrodkowej stronie stopy, b) odrotowaniu jej w stosunku do kości skokowej; c) nastawieniu kości łódkowatej na głowę kości skokowej; d) przedłużeniu ścięgien mięśnia piszczelowego tylnego i Achillesa, oraz e)w stopach twardych – przeszczepieniu ścięgna m. piszczelowego przedniego na grzbietową powierzchnię stopy.

Ten rodzaj operacji wykonuje się do 8-10 roku życia uzupełniając ją niekiedy w znacznych i trudno poddających się korekcji zniekształceniach tzw. dekortykacją, czyli wycięciem cienkich klinów kostnych zawierających chrząstki stawowe stawów piętowo-skokowego i Choparta. W tym okresie życia nie wykonuje się dużych resekcji kostnych, które mogą zahamować wzrost i doprowadzić do powstania małych, zdeformowanych stóp.

Po ukończeniu przez chorego 10 roku zniekształcenie jest z reguły tak duże, że wymaga wykonania – obok zabiegów na tkankach miękkich – potrójnej resekcji w obrębie stopy /obejmuje ona staw piętowo-skokowy, piętowo-sześcienny i skokowo-łódkowaty/.

Ogólnie można powiedzieć, że rozpoznanie wady jest łatwe, natomiast leczenie wymaga dużej cierpliwości od lekarza i rodziców, jest żmudne i trudne. Po leczeniu zachowawczym obserwuje się około 50% nawrotów całkowitych lub resztkowych. Wymagają one wykonania operacji. Wyniki zabiegów w dużym odsetku /około 30%/ nie spełniają oczekiwań chirurga – ortopedy i rodziców dziecka.

Chorzy ci są często kilkakrotnie operowani, aby maksymalnie poprawić kształt i funkcję stopy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *