Uszkodzenia splotu ramiennego

Do uszkodzenia splotu ramiennego dochodzi w wyniku urazu pośredniego lub bezpośredniego (upadek na bark, zwichnięcie barku, rany drążące, postrzałowe itp.). Szczególnie częstym mechanizmem jest rozciągnięcie splotu w następstwie: 1/ upadku, kiedy bark zostaje gwałtownie pociągnięty ku dołowi, a głowa odchyla się do bólu, 2/ silnego szarpnięcia za kończynę górną, 3/ porodu pośladkowego – zwłaszcza powikłanego – wymagającego pomocy ręcznej /”porażenie” porodowe barku/.

W porażeniu porodowym stosunkowo rzadko następuje uszkodzenie anatomiczne ciągłości splotu. Najczęściej ma miejsce przerwanie przewodnictwa /neurapraxia/ i są szanse na powrót funkcji kończyny.

Rozróżniamy typ górny uszkodzenia splotu – Duchenna-Erba /uszkodzone korzenie C5-6/ i typ dolny – Klumpkego /uraz na poziomie C7-Th1/.

W typie górnym porażone są mięśnie obręczy barkowej i stawu ramiennego, w dolnym – mięśnie obwodowej części kończyny. Szybko dochodzi do przykurczu przywiedzeniowego barku i rotacji wewnętrznej.

Leczenie polega na długim /do 6 miesięcy/ utrzymaniu kończyny na szynie w pełnym odwiedzeniu i rotacji zewnętrznej. Pozycja ta zapobiega przykurczom barku, odciąża splot ramienny i ułatwia proces regeneracji nerwów.

Wykonuje się również ruchy bierne, masaż, ogrzewanie kończyny i inne zabiegi fizykalne poprzednio wymienione. Przyjmuje się, że poprawa stanu neurologicznego może mieć miejsce do drugiego roku życia.

Leczenie operacyjne znajduje zastosowanie powyżej 5 roku życia w przypadku zniekształceń i porażeń nieodwracalnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *