Stopa wydrążona idiopatyczna

Jeżeli kąt wysklepienia podłużnego stopy jest mniejszy od 130°, mówimy o stopie wydrążonej. Kości śródstopia, a zwłaszcza pierwsza są ustawione w zgięciu podeszwowym, pięta w niewielkiej supinacji. Grzbietowa część stopy jest uwypuklona ku górze. W zależności od tego, czy szczyt wygięcia znajduje się nad stawem Choparta czy Lisfranka – można wyróżnić typ tylny lub przedni stopy wydrążonej.

Palce stopy wtórnie przyjmują położenie młoteczkowate lub szponiaste /zgięcie w stawie międzypaliczkowym/.

Dolegliwości bólowe dotyczą przodostopia, pojawiają się późno i są związane ze zmniejszoną płaszczyzną podparcia.

W badaniu radiologicznym często wykrywa się rozszczep kręgosłupa. Powszechnie przyjmuje się, Ze przyczyną wydrążenia stopy jest brak równowagi mięśniowej w następstwie dysproporcji między prawidłowym wzrostem kręgosłupa, a zbyt wolnym rdzenia kręgowego /dysplazja rdzenia/. W tych okolicznościach, a zwłaszcza przy współistnieniu zrostów dochodzi do pociągania korzeni nerwowych, a nawet do ich zaklinowania w otworach międzykręgowych, następstwem czego są niedowłady mięśni.

Zapobieganie i leczenie zachowawcze są mało skuteczne. Stosuje się wkładki ortopedyczne podpierające poprzeczny łuk stopy /poduszki metatarsalne/ oraz pronujące stopę. Przydatny jest również odwrócony obcas Thomasa.

U dorosłych ulgę w dolegliwościach bólowych przynosi but ortopedyczny na odlewie gipsowym, który zapewnia zwiększenie płaszczyzny podparcia stopy.

Duże zniekształcenie stopy i uporczywe bóle są wskazaniem do leczenia operacyjnego /resekcja klinowa stawów stępu i skokowego dolnego z podstawą klina zwróconą grzbietowo i bocznie/.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *