Skrzywienia rozwojowe

Są to skrzywienia nabyte. Wyróżniamy w tej grupie: skrzywienia neurogenne, mięśniowopochodne, systemowe (układowe) i powstające w wyniku zmian chorobowych i uszkodzeń klatki piersiowej.

  1. Skrzywienia neurogenne są następstwem niedowładów wiotkich lub spastycznych. Skoliozy na tle niedowładów wiotkich występowały często przed wprowadzeniem szczepień ochronnych przeciw chorobie Heine Medina. Cechował je bardzo duży dynamizm rozwoju zniekształcenia. Przeważnie były to skrzywienia jednołukowe z dużą transpozycją tułowia – w związku z brakiem tendencji do wytwarzania się krzywizn wyrównawczych. Skoliozy z niedowładów spastycznych mają miejsce po uszkodzeniu pola 6 Brokmana, wiotkie – przy uszkodzeniu pola 4 Brokmana. Mogą być również niedowłady mieszane. Są one następstwem przebytych stanów zapalnych lub urazów mózgu.
  2. Skrzywienia nabyte mięśniowopochodne są następstwem postępującego zaniku mięśni, choroby Friedricha, neurogennego postępującego zaniku mięśni, jamistości rdzenia. W tych chorobach dochodzi przeważnie do dużego skrzywienia kręgosłupa.
  3. Boczne skrzywienie kręgosłupa towarzyszy również niektórym chorobom układowym /dysplasis wielonasadowa, chondrodystrofia Morquio-Brailsford, dysostoza Hurlera, choroba Leri, choroba Olliera, dystrofia włóknista uogólniona, choroba Pageta, zespół Mariana/ oraz krzywicy witamino-D opornej.
  4. Przez skrzywienia torakogenne rozumiemy skoliozy powstałe w wyniku rozległych zrostów opłucnej /fibrothorax/, po resekcji części lub całego płuca, w przebiegu ropniaków opłucnej, w pozapalnych lub pourazowych uszkodzeniach żeber itp.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *