Skolioza idiopatyczna – cz.2

Przyczyna choroby pozostaje nieznana. Istnieje wiele teorii, które znacznie wyjaśniają patomechanikę skoliozy, ale nie pierwotną przyczynę jej powstania.

Liczne badania wykazały, że dzieci ze skoliozą cechuje upośledzony stan ogólny, niedobór wagi, wzrostu, obniżenie przemiany materii, podniesiony poziom cholesterolu we krwi, ujemny bilans azotowy, zwiększony katabolizm białek, spaczony metabolizm aminokwasów zawierających siarkę /cystyna, metionina, tauryna/. Wykazano również podwyższony poziom L/1-globulin, mukoprotein i mukopolisacharydów. Wskazywałoby to, że skolioza idiopatyczna powstaje w wyniku zaburzeń metabolizmu, zwłaszcza w chrząstkach wzrostowych i więzadłach kręgosłupa.

Duża grupa badaczy za przyczynę skoliozy uważa zaburzenia równowagi mięśniowej /dystonia/. W ich opinii mięśnie przykręgosłupowe po stronie wypukłej są słabsze. Równowaga mięśniowa może ulec zaburzeniu na skutek zmian w układzie nerwowym: w mózgowiu, rdzeniu lub korzeniach nerwowych /zaburzenie łuku odruchowego postawy/.

Badania elektromiograficzne prowadzone w Klinice Ortopedycznej w Warszawie przez Żuka wykazały szereg nieprawidłowości pozwalających wśród skolioz idiopatycznych wyróżnić: 1/skrzywienia paretyczne, 2/dystoniczne, 3/ataktyczne.

Badania doświadczalne, które polegały m.in. na uszkodzeniu korzonków tylnych lub przednich na kolejnych 3-5 segmentach lub na jednostronnym uszkodzeniu mięśni, więzadeł kręgosłupa z wycięciem żeber, wykazały powstawanie u zwierząt skrzywień naśladujacych skoliozę idiopatyczną.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *