Przykurcz ischemiczny Volkmanna

W złamaniach nad kłykciowych kości ramiennej, w zwichnięciach stawu łokciowego, w złamaniach obu kości przedramienia, w następstwie ciasno założonego opatrunku gipsowego, zbyt długo utrzymywanej opaski Esmarcha w wyniku urazu, który bezpośrednio uszkadza tętnicę /najczęściej ramienną/, dochodzi do martwicy mięśni i powstawania tzw. „martwaków mięśniowych”. Z biegiem czasu martwy mięsień ulega zwłóknieniu i obkurcza się. Wtórnie, na skutek niedokrwienia nerwów, dochodzi do ich porażenia. Skrócenie mięśni przedramienia powoduje charakterystyczną deformację ręki: palce są nadmiernie wyprostowane w stawach śródręczno-palcowych, natomiast są zgięte w stawach międzypaliczkowych. Dzieje się tak dlatego, że długie zginacze przedramienia zginają stawy międzypaliczkowe, natomiast mają mały wpływ na stawy śródręczno-palcowe, zginane przede wszystkim przez mięśnie własne dłoni. Odwrotnie jest z prostownikami przedramienia – prostują one stawy śródręczno-palcowe, lecz mają mały wpływ na stawy międzypaliczkowe prostowane przez mięśnie międzykostne. Jeśli równoczesnemu skróceniu ulegną długie zginacze i długie prostowniki, ręka ułoży się w charakterystycznej dla tego przykurczu pozycji, tzn. będzie wyprostowana w stawach śródręczno-palcowych i zgięta w stawach międzypaliczkowych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *