Przerwanie ścięgna mięśnia dwugłowego ramienia

Przyczyną przerwania ścięgna mięśnia dwugłowego ramienia jest najczęściej nadmierne przeciążenie mięśnia dwugłowego, np. w związku z próbą podniesienia dużego ciężaru. Obserwowano przypadki przerwania związane z tzw. „siłowaniem się na rękę”. Częściej urazu doznają osoby ze zmianami zwyrodnieniowymi w stawie ramiennym lub takie osoby, które leczą się w związku z okołostawowym zapaleniem stawu ramiennego. Dochodzi u nich do zmian zwyrodnieniowych i wtórnego osłabienia ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego, która najczęściej ulega przerwaniu. Rzadziej dochodzi do oderwania ścięgna głowy krótkiej od wyrostka kruczego i wyjątkowo rzadko ulega oderwaniu obwodowy przyczep tego mięśnia od guzowatości kości promieniowej.

Objawem klinicznym tego uszkodzenia jest ból, obrzęk i często wylew krwawy ponad miejscem oderwania lub przerwania. Gdy chory odwraca przedramię i wykonuje zgięcie w stawie łokciowym, wówczas brzusiec mięśnia zostaje pociągnięty w kierunku 1/3 dalszej ramienia. Powyżej brzuśca jest wyraźnie widoczne i wyczuwalne zagłębienie. Siła zginania stawu łokciowego jest w niewielkim tylko stopniu upośledzona, ponieważ głowa krótka mięśnia dwugłowego, mięsień ramienny oraz mięśnie zginacze nadgarstka i ręki zastępują pracę przerwanej głowy długiej. Leczenie operacyjne może być uzasadnione, a/ gdy wykonywany zawód pacjenta wymaga ciężkiej pracy za pomocą uszkodzonej kończyny, b/ względami estetycznymi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *