Porażenia i niedowłady wiotkie – cz.1

Porażenia i niedowłady wiotkie są następstwem:

1. uszkodzenia rogów przednich rdzenia /ostre zapaienie rogów przednich – choroba Heinego-Medina, przewlekłe zapalenie rdzenia, uraz, choroby zwyrodnieniowe rdzenia/,

2. uszkodzenia korzeni nerwowych i nerwów obwodowych /uraz, zapalenie, czynniki toksyczne/,

3. dystrofii mięśniowych.

Choroba Heinego-Medina – wirusowe porażenie dziecięce -była bardzo częsta przed wprowadzeniem masowych szczepień ochronnych. Obecnie spotyka się ją sporadycznie, jako powikłanie poszczepienne. Choroba występuje najczęściej u dzieci 2-5 letnich. Charakteryzują ją cztery okresy kliniczne: 1/wstępny, 2/porażenny, 3/ cofania się porażeń, 4/ porażeń i zniekształceń utrwalonych.

Okres wstępny – zwany „nieżytowym” trwa 3-5 dni. Występują objawy nieswoiste nieżytu górnych dróg oddechowych, gorączka, czasem biegunka.

Okres porażenny: trwa od 7 do 14 dnia. Charakteryzują go silne bóle mięśniowe, przeczulica skóry, dodatnie objawy oponowe, a wkrótce potem niedowłady i porażenia wiotkie. Najczęściej porażeniu ulegają mięśnie kończyn dolnych. Cześciej również są uszkodzone mięśnie bliższych części kończyn – pasa biodrowego i ud, pasa barkowego i ramienia. Na drugim miejscu co do częstości, porażenia dotyczą mięśni brzucha, podudzi i przedramion.

Okres cofania się porażeń trwa od 6 miesięcy do 2 lat. Większość porażeń /ok.70%/ ustępuje już po 4-8 tygodniach od zachorowania.

Okres utrwalonych zniekształceń charakteryzują zniekształcenia będące następstwem braku równowagi mięśniowej i nieprawidłowego postępowania leczniczego w okresie ostrym /pierwszym i drugim/.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *