Piszczel szpotawa – cz.2

Przynasada piszczeli jest we wczesnym okresie dziobiasto zniekształcona, później utkanie kostne tej okolicy charakteryzują drobnoplamiste przejaśnienia i zwapnienia.

Chrząstka nasadowa ma kontury nieregularne, jest poszerzona, zagina się ku dołowi, a następnie zwęża i ulega przedwczesnemu zarośnięciu w części przyśrodkowej.

Zwiększony nacisk na kłykieć przyśrodkowy spowodowany szpotawością piszczeli pogłębia pierwotne zaburzenie wzrostu tej części nasady, co doprowadza do skośnego ustawienia powierzchni stawowej kłykcia przyśrodkowego. Z czasem dochodzi do niedomogi więzadeł stawu kolanowego /niestabilność boczna/.

W przypadkach nie leczonych może powstać duże szpotawe wygięcie podudzia.

Leczenie zachowawcze jest nieskuteczne. W przypadku zwiększania się szpotawości leczeniem z wyboru jest osteotomía korekcyjna wykonana możliwie blisko zniekształcenia w obrębie przynasady. Nawet we wcześnie operowanych przypadkach należy się liczyć z nawrotem zniekształcenia do czasu ukończenia wzrostu szkieletowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *