Opatrunki gipsowe – cz.2

Nie jest obojętną dla późniejszej funkcji kończyny pozycja, w jakiej unieruchamiamy poszczególne stawy, zwłaszcza gdy uszkodzenie dotyczy stawu i potrwa dłużej. Pozycją „czynnościowo korzystną” danego odcinka narządu ruchu nazywamy takie ustawienie stawu, w którym kończyna spełnia najlepiej swoje funkcje i może być użyteczna nawet w przypadku znacznego przykurczu lub zesztywnienia stawu, umożliwiając choremu przy ograniczonym zakresie ruchu, osiągnięcie maksimum, w danych warunkach, życiowej czynności. Ustawienie to umożliwia wykorzystanie ruchu w stawach sąsiednich dla kompensacji ograniczenia lub braku ruchu w stawie uszkodzonym.

Pozycjami czynnościowo korzystnymi dla stawów kończyny górnej są: staw barkowy – odwiedzenie ok.70°, zgięcie 20°, rotacja zewnętrzna 15-20°, staw łokciowy – zgięcie 90°, przedramię – pozycja pośrednia pomiędzy nawróceniem i odwróceniem, staw nadgarstkowy – zgięcie grzbietowe 30°, kciuk ustawiony w przeciwstawieniu, w przedłużeniu kości promieniowej, przywiedzenie ręki ok.20-30°, zgięcie w stawach śródręczno-paliczkowych i międzypaliczkowych /chwyt piłki tenisowej/.

Dla kończyny dolnej pozycjami tymi są: staw biodrowy – zgięcie 15-20°, odwiedzenie 10-15°, pośrednia rotacja uda /II palec stopy rzepka – kolec biodrowy przedni górny leżą na jednej linii/, staw kolanowy – zgięcie 10-15°, staw skokowy górny – zgięcie 90-100°.

Czasami zdarza się, że zachowawcza repozycja złamania wymaga unieruchomienia stawu w pozycji innej niż wymienione powyżej. Pamiętać należy, aby po kilku tygodniach unieruchomienia zapewniającego utrzymanie odłamów w prawidłowym ustawieniu /np. opatrunek Dessaulta w leczeniu złamania kości ramiennej/zmienić pozycję na czynnościowo korzystną /po ok. 4 tyg. na gips odwodzący piersiowo-ramienny/.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *