Ogólne zasady leczenia uszkodzeń nerwów – cz.1

Z punktu widzenia leczenia uszkodzeń nerwów praktyczny jest ich podział na uszkodzenia otwarte i zamknięte.

W uszkodzeniach otwartych obowiązuje leczenie operacyjne. Jeżeli strefa zniszczenie nerwu jest wyraźna /rany cięte/ stosuje się szew pierwotny. Połączenie obu końców nerwu przeprowadza się szwem z bardzo cienkiego materiału lub przez ich sklejanie autogennym osoczem.

W większości wypadków – kiedy określenie rozległości uszkodzenia nerwu budzi wątpliwości – lepsze wyniki zapewnia szew wtórny. Szew wtórny wykonuje się po 2-3 tygodniach od zranienia po zagojeniu się rany. Wycina się wówczas zniszczoną strefę nerwu, aż do uwidocznienia pęczkowej struktury nerwu.

Duży ubytek pnia nerwu wymaga wypełnienia przeszczepem z nerwów skórnych.

Jeżeli uszkodzenie dotyczy równocześnie nerwu i ścięgien /ma to często miejsce w zranieniach okolicy nadgarstka/, pierwotnie rekonstruuje się ścięgna, a nerw zeszywa się w drugim etapie przed upływem 3 miesięcy. Postępowanie takie wynika z potrzeby długiego /6-12 tygodni/ unieruchomienia nerwu po szwie, podczas gdy po naprawie ścięgien wskazana jest wczesna rehabilitacja ruchowa.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *