Objawy kliniczne zwyrodnienia stawu kolanowego – cz.1

Rozwój zmian zwyrodnieniowych w stawie kolanowym jest zwykle powolny, a objawy choroby są początkowo mało dokuczliwe. Pierwszym jej sygnałem są bóle umiejscowione w głębi stawu, odczuwane przez chorego głównie podczas obciążania i intensywnych ruchów kolana. Okresowo pojawiać się może wysięk w jamie stawowej, co zwiększa nasilenie bólu oraz wpływa na zmianę naturalnych obrysów stawu kolanowego. Przewlekłe utrzymywanie się wysięku wpływa niekorzystnie na odżywianie chrząstki stawowej, która w takich warunkach ulega szybciej zwyrodnieniu, zatracając swoje fizjologiczne właściwości /elastyczność i sprężystość, zdolności poślizgowe i amortyzacyjne, odporność na działanie sił obciążąjących staw kolanowy/. Odruchowe ustawianie się stawu kolanowego w pozycji zgięciowej, zmniejszającej dolegliwości bólowe sprzyja powstawaniu przykurczów torebkowo-więzadłowych oraz ograniczeniu ruchów czynno-biernych kolana. Upośledzenie funkcji ruchowej stawu kolanowego pociąga za sobą rozwój zaników mięśniowych uda i goleni oraz postępującą niewydolność mięśnia czworogłowego uda.

U chorych z utrwalonym przykurczem zgięciowym kolana nieprawidłowy rozkład sił obciążających powierzchnie stawowe przyśpiesza zwyrodnienie chrząstki stawowej, łąkotek stawowych oraz powoduje przejście procesu chorobowego na cały staw /panarthrosis/. Objęcie procesem chorobowym zarówno stawu udowo-piszczelowego, jak i rzepkowo-udowego przejawia się klinicznie znacznym upośledzeniem ruchów czynnych i biernych kolana, dużą bolesnością, upośledzeniem funkcji podpórczej kończyny oraz wydatnym zmniejszeniem sprawności chodu.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *