Niedowłady i porażenia spastyczne – cz.1

Niedowłady i porażenia spastyczne dotyczą wg różnych statystyk od 0,5% do 2% ludności. Są one następstwem uszkodzenia centralnego układu nerwowego. Do uszkodzenia dochodzi:

1/ w okresie dojrzewania komórek rozrodczych /uszkodzenia genetyczne, zaburzenia enzymatyczne, cukrzyca matki, napromieniowanie/,

2/ w okresie płodowym /choroby układu krążeniowo-oddechowego matki prowadzące do niedotlenienia płodu, zakażenia wirusami neurotropowymi -/różyczka, ospa, półpasiec, grypa/toksoplazmoza, zaburzenia immunologiczne, niedobory białkowe i witaminowe, nieprawidłowe położenie łożyska lub pępowiny, zatrucie środkami chemicznymi itp./,

3/ w okresie porodowym /poród przedłużony, wcześniactwo, zamartwica noworodka, zawężlenie pępowiny, urazy okołoporodowe np. użycie kleszczy/,

4/ u dzieci /zapalenie opon mózgowych i mózgu wirusowe w przebiegu grypy, ospy, odry lub bakteryjne/,

5/ u dorosłych /choroby zwyrodnieniowe i zapalne mózgu i rdzenia, urazy, wylewy, zakrzepy oraz nowotwory mózgu/.

Najczęściej bo w ok.60% przypadków uszkodzenie następuje w okresie porodowym. U 70% dzieci tej grupy porażenia są następstwem wylewów krwi w przebiegu porodu przedłużonego, w 15% przypadków po porodzie przedwczesnym, a w 15% powodem jest zamartwica płodu.

W zależności od przyczyny zmiany anatomopatologiczne polegają na: braku, zniekształceniu, zaniku lub zwyrodnieniu elementów nerwowych, zastępowaniu ich tkanką glejową, tworzeniu się jam itp. Umiejscowienie i rozległość tych zmian decyduje o obrazie klinicznym.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *