Leczenie zwyrodnienia stawu kolanowego – cz.3

W gonartrozach o mniejszym zaawansowaniu zmian chorobowych, gdy istnieje jeszcze wydolny układ więzadłowy stosuje się tzw. endoprotezy kondylarne (kłykciowe). Zbudowane są one z dwóch zasadniczych części: udowej (metalowej) i piszczelowej (zwykle polietylenowo-metalowej). Endoprotezy kondylarne, po zresekowaniu zniszczonych powierzchni stawowych i odpowiedniej obróbce kostnej elementów stawu, umocowuje się w tkance kostnej przy użyciu cementu. Niektóre typy endoprotez kondylarnych /np. endoprotezy Callea-Motta, niektóre modele endoprotez kinematycznych/ są przystosowane do bezcementowego osadzenia w podłożu kostnym. Konstrukcja i profil endoprotez kondylarnych, zbliżony do naturalnego profilu kostnych elementów stawu klanowego – umożliwiają wykonywanie w operowanym stawie kolanowym ruchów o charakterze policentrycznym.

Wśród licznych modeli endoprotez kolanowych na uwagę zasługują również endoprotezy policentryczne typu saneczkowego. Składają się one z czterech części /dwie części udowe i dwie części piszczelowe/, przy czym elementy udowe endoprotezy przypominające swym kształtem płozy saneczkowe są zbudowane z metalu, a elementy piszczelowe z polietylenu. Endoprotezy saneczkowe mogą być wykorzystane, np. w zmianach zwyrodnieniowych ograniczonych tylko do jednego przedziału stawu kolanowego, co obserwuje się na przykład po złamaniach pojedynczych kłykci kości piszczelowej.

Pomimo niewątpliwych zalet /zniesienie bólu, poprawa ruchomości stawu kolanowego, korekcja przedoperacyjnych zniekształceń, dobra funkcja podpórcza operowanej kończyny/, endoprotezoplastyka stawu kolanowego jest operacją bardzo trudną, wymagającą od chirurga nie tylko dużego doświadczenia klinicznego, ale również doskonałego opanowania techniki operacyjnej. Wczesne, zazwyczaj bardzo dobre wyniki endoprotezoplastyki kolana ulegają często daleko idącemu pogorszeniu już po upływie kilku lat od operacji. Najczęstszą przyczynę odległych niepowodzeń tego typu operacji stanowią tzw. aseptyczne obluzowania całej endoprotezy lub poszczególnych jej części. Z tego powodu endoprotezoplastykę stawu kolanowego należy zarezerwować wyłącznie dla tych stanów patologicznych, w których zastosowanie innych metod operacyjnych nie rokuje już pomyślnego wyniku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *