Leczenie zwyrodnienia stawu kolanowego – cz.1

Leczenie gonarthrosis metodami zachowawczymi polega najczęściej na stosowaniu zabiegów fizykoterapeutycznych (prądy diadynamiczne, jonofereza ksylokainowa, hydrokortizonowa, butapirazolowa lub salicylowa, diatermia krótkofalowa, ultradźwięki), skojarzonych z gimnastyką leczniczą zapobiegającą rozwojowi przykurczów i wzmacniającą siłę mięśnia czworogłowego uda. Stosowane są też różne środki farmakologiczne, w tym głównie leki o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym /np. butapirazol, mefacit, naprosyn, tanderil, voltaren, aspiryna, metindol/.

Śródstawowe podawanie hydrokortizonu, depomedrolu lub innych leków sterydowych nie wywiera działania hamującego rozwój procesu zwyrodnieniowego, stwarza natomiast niebezpieczeństwo infekcji stawu i dlatego podawanie tych leków do stawu nie znajduje przekonywującego uzasadnienia. Decyzję o podaniu do stawu preparatów sterydowych podejmować powinien wyłącznie doświadczony lekarz – ortopeda.

Próby wstrzykiwania do stawu kolanowego arteparonu nie przyniosły również spodziewanych wyników.

U niektórych chorych obserwuje się przejściową poprawę po zastosowaniu większej serii zastrzyków domięśniowych rumalonu lub arteparonu – leków, wpływających korzystnie na procesy metaboliczne zachodzące w chrząstce stawowej.

W chirurgicznym leczeniu gonarthrosis stosuje się najcżęściej następujące metody operacyjne:

– osteotomie korekcyjne, podkolanowe lub nadkolanowe,

– synowektomie, połączone z usunięciem większych osteofitów, zwyrodniałych łąkotek oraz wolnych ciał wewnątrzstawowych,

– artrodezy,

– endoprotezoplastyki.

Osteotomie korekcyjne, zwłaszcza podkolanowe, znajdują zastosowanie we wcześniejszych okresach rozwoju zmian zwyrodnieniowo-zniekształcających kolana, szczególnie w tych przypadkach, w których istnieje patologiczna szpotawość lub koślawość kolana.

Wyrównanie osi kończyny poprawia biomechanikę stawu kolanowego, zapobiega dalszemu postępowi choroby, zmniejsza lub usuwa dolegliwości bólowe oraz poprawia funkcję ruchowo-podpórczą kolana.

Osteotomie nadkolanowe kości udowej wykonuje się znacznie rzadziej, głównie wówczas, gdy szpara stawu kolanowego ustawia się skośnie, pod kątem większym od 12 stopni.

Synowektomie, połączone z tzw. czyszczeniem stawu /joint cleaning/, znajdują swoje uzasadnienie w gonartrozach, którym towarzyszą przewlekłe lub nawracające wysięki stawowe.

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *