Leczenie zwyrodnienia stawów biodrowych – cz.2

Wśród wielu metod operacyjnego leczenia coxarthrosis, w dalszym ciągu szerokie zastosowanie znajdują międzykrętarzowe osteotomie kości udowej sposobem Mc.Murraya i Pauwelsa.

We współczesnym wykonaniu osteotomía Mc.Murraya polega na skośnym przecięciu kości udowej pomiędzy podstawą krętarza większego a krętarzem mniejszym i przesunięciu odłamu obwodowego w stronę przyśrodkową o 1/3 przekroju kości. Odłamy kostne po osteotomii zespala się metodę kompresyjną za pomocą specjalnych płytek metalowych.

Kompresyjne zespolenie odłamów kostnych eliminuje konieczność unieruchomienia kończyny po operacji w opatrunku gipsowym, przyśpiesza konsolidację w miejscu przecięcia kości oraz umożliwia wczesne usprawnianie operowanego stawu. Osteotomía Mc.Murraya zmniejsza lub znosi bóle operowanego stawu, hamuje postęp zmian zwyrodnieniowych zachowując, względnie zwiększając w stawie biodrowym zakres ruchów czynno-biernych. W większości przypadków, dzięki bardzo wydatnemu złagodzeniu dolegliwości bólowych funkcja podpórcza operowanej kończyny ulega znacznej poprawie. Osteotomię Mc.Murraya wykonujemy przede wszystkim u ludzi młodych, we wczesnym okresie coxarthrosis, gdy ruchy czynno-bierne w stawie biodrowym są ograniczone w nieznacznym stopniu, a obraz radiologiczny biodra wykazuje zmiany odpowiadające wczesnym okresom choroby zwyrodnieniowej.

U chorych z objawami wczesnej koksartrozy, u których zdjęcie rtg stawu biodrowego w projekcji A-P wykazuje zwiększenie kąta szyjkowo-trzonowego i niedostateczne zanurzenie głowy kości udowej w panewce stawowej, wykonać można osteotomię międzykrętarzową połączoną z wycięciem klina kostnego, zwróconego podstawą do wewnątrz /operacja Pauwelsa I/.

W ten sposób uzyskujemy lepsze pogrążenia głowy kości udowej w panewce stawu, korekcję kąta szyjkowo-trzonowego do wartości fizjologicznych /125°-130°/ oraz znacznie korzystniejszy rozkład sił obciążenia powierzchni stawowych biodra.

U chorych z biodrem szpotawym, korekcję kąta szyjkowo-trzonowego uzyskać można przez wycięcie w okolicy międzykrętarzowej klina kostnego, zwróconego podstawą na zewnątrz/operacja Pauwelsa II/.

Operację Pauwelsa I i II uzupełniamy przyśrodkowym przesunięciem obwodowego odłamu kości udowej, nie przekraczającym 1/3 przekroju kości w miejscu jej przecięcia. Po osłeotomii Pauwelsa I i II odłamy kostne zespala się w podobny sposób jak po osteotomii Mc.Murraya.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *