Leczenie niedowładów i porażeń wiotkich – cz.3

Przywrócenie funkcji ruchowej jest możliwe przez przeszczepienie jednego lub kilku mięśni synerg¡stycznych, rzadziej antagonistycznych. W obrębie kończyny dolnej przeszczepienie mięśni antagonistycznych – zwłaszcza na niecałkowicie porażone mięśnie – kończy się najczęściej niepowodzeniem – zanikiem funkcji przeszczepionego mięśnia. W kończynie górnej w razie konieczności użycie mięśni antagonistycznych jest dopuszczalne, ponieważ reprezentacja ruchowa w korze mózgowej dla kończyny górnej jest bardzo bogata.

Po przeszczepieniu mięsień traci część swojej siły /co najmniej jeden stopień w pięciostopniowej skali Lovetta/. Obowiązuje w związku z tym zasada, aby nie przeszczepiać mięśni słabszych niż stopień czwarty.

Przebycie choroby Heinego-Mediny we wczesnym dzieciństwie często wiąże się ze znacznym skróceniem kończyny. Poprawę statyki można uzyskać przez:

1. operacyjne pobudzenie wzrostu kończyny w okresie dziecięcym,

2. czasowe lub trwałe zahamowanie wzrostu kończyny zdrowej,

3. skrócenie kończyny zdrowej,

4. wydłużenie kończyny porażonej.

Bardzo istotną rolę w leczeniu niedowładów i porażeń wiotkich spełniają różne aparaty ortopedyczne. Najczęściej używa się gorsetów w celu stabiliacji kręgosłupa oraz aparatów stabilizujących kolano i stopę.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *