Leczenie niedowładów i porażeń wiotkich – cz.2

Zaburzenia statyki w chorobie Heinego-Medina wynikają z przykurczów i zniekształceń osi kończyn w następstwie wadliwego leczenia w okresie ostrym choroby (pierwszym i drugim).

Te zniekształcenia, których nie daje się usunąć zachowawczo wymagają leczenia operacyjnego. Z zabiegów operacyjnych stosuje się przecięcia i wydłużenia ścięgien, mięśni, złuszczanie bliższych przyczepów mięśni, przecięcia powięzi, torebek stawowych, osteotomie, resekcje klinowe i usztywnienia stawów.

Poprawę funkcji podporowej kończyny dolnej, nawet całkowicie porażonej można osiągnąć przez wytworzenie pozycji Putiego. Pozycja ta polega na ustawieniu biodra w pełnym wyproście, kolana w lekkim przeproście, a stopy w pozycji końskiej pod kątem 100-110°. Wówczas ciężar ciała pada ku tyłowi od osi obrotu biodra, a do przodu od osi kolana i stawu skokowego górnego. Chory może stać na porażonej kończynie dzięki biernej stabilizacji w wyniku napięcia się przedniej ściany torebki stawu biodrowego oraz tylnej torebki i aparatu wiązadłowo-ścięgnowego kolana. W celu uzyskania pozycji Putiego należy usunąć przykurcze zgięciowe biodra i kolana. Stopę ustawia się w końskiej pozycji aparatem ortopedycznym lub na drodze operacyjnej.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *