Leczenie niedowładów i porażeń spastycznych – cz.3

Przykurcze czynnościowe wynikające z przewagi napięcia określonej grupy mięśni usuwa się przez: przeszczepienie mięśni, wydłużenie ścięgien (np. Achillesa w stopie końskiej), złuszczenie bliższych przyczepów mięśni (desynsertio).

Przykurcze strukturalne mięśni i stawów oprócz wymienionych zabiegów na tkankach miękkich wymagają: a/ przecięcia torebek stawowych, b/ osteotomii korekcyjnych, cl usztywnienia stawów /np. nadgarstka w pozycji czynnościowej lub kciuka w pozycji przeciwstawienia/.

Duże zniekształcenia usuwa się na drodze osteotomii i resekcji klinowych odpowiednich stawów.

Jeżeli czynniki fizykalne (masaż, okłady parafinowe, nagrzewania lampą sollux, diatermia krótkofalowa) nie doprowadzają do zmniejszenia spastyczności, można wykonać alkoholizację lub fenolizację nerwów i operacje neurochirurgiczne (przecięcie przednich korzeni rdzenia, częściowe lub całkowite przecięcie wybranych nerwów ruchowych, alkoholową blokadę przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia).

Współistnienie znacznego upośledzenia umysłowego stanowi przeciwwskazanie do leczenia operacyjnego.

W postaci atetotycznej zmniejszenie ruchów mimowolnych można niekiedy osiągnąć operacją na mózgu.

W usprawnianiu ruchowym wykorzystuje się różnego rodzaju zaopatrzenie ortopedyczne /szyny, aparaty, gorsety, odpowiedniej konstrukcji obuwie itp./.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *