Leczenie dysplazji stawu biodrowego – cz.2

Jak wcześniej wspomniano do końca 2 roku życia obowiązuje leczenie zachowawcze. Odstępstwem od tej zasady jest niemożność nastawienia zwichnięcia w tym wieku. Usprawiedliwiona jest wówczas wczesna interwencja operacyjna polegająca na usunięciu przeszkód uniemożliwiających repozycję /np. przecięcie cieśni torebki, usunięcie zawiniętego obrąbka panewki, zniesienie nadmiernego przodoskręcenia/.

Po ukończeniu przez dziecko 2 roku życia jako regułę stosuje się leczenie operacyjne.

W zależności od stwierdzonych odchyleń od stanu prawidłowego można je podzielić na operacje:

1/ wewnątrzstawowe,

2/ pozastawowe,

3/ wewnątrz i pozastawowe.

Do grupy pierwszej należą: proste operacyjne nastawienie stawu /repositio cruenta simplex/ opisane powyżej w przypadku braku powodzenia po leczeniu zachowawczym. Najlepsze wyniki uzyskuje się operując tą metodą dzieci do końca 3 roku życia.

Do grupy drugiej można zaliczyć operacje na: a/ miednicy, b/ kości udowej.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *