Leczenie dysplazji stawu biodrowego – cz.1

Do momentu ukończenia przez dziecko 2-ego roku życia stosuje się w zasadzie leczenie zachowawcze. Powinno się je rozpocząć tak wcześnie, jak jest to możliwe. Optymalnym okresem jest pierwszy tydzień życia dziecka. Leczenie polega na założeniu jednego z dostępnych w kraju aparatów utrzymujących nóżki w zgięciu i odwiedzeniu /rozwórka Koszli, poduszka Frejki, szelki Pavlika/. Okres leczenia bez względu na stopień zaawansowania wady jest wówczas krótki, wynosi około 12 tygodni i daje prawie 100% wyleczeń.

W podobny sposób leczy się dzieci z dysplazją bez przemieszczenia do 2 roku życia.

Niemowlęta po ukończeniu 4 miesiąca życia, u których stwierdza się podwichnięcia lub zwichnięcie stawu biodrowego wymagają hospitalizacji i leczenia metodą tzw. wyciągu ponad głowę.

Po okresie 4 tygodniowego wyciągu i nastawieniu zwichnięcia, dziecku zakłada się opatrunek gipsowy w pozycji żabki na okres 2 x po 6 tygodni, a następnie na 10 tygodni tzw. gips ćwiczebny, utrzymujący kończyny dolne w odwiedzeniu. Niekiedy przy powolnym cofaniu się cech dysplazji dzieci te wymagają stosowania szyny Denis-Browna.

Ogólnie można powiedzieć, że rokowanie jest tym lepsze, im wcześniej rozpoczyna się leczenie. Najczęstszym powikłaniem leczenia jest częściowa lub całkowita martwica głowy kości udowej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *