Idiopatyczne złuszczenie głowy kości udowej – cz.3

O rozpoznaniu rozstrzygają objawy radiologiczne. Różnicować należy z: gruźlicą, złamaniem szyi kości udowej, chorobą Perthesa.

Leczenie zachowawcze najczęściej zawodzi, dlatego przewagę ma postępowanie operacyjne. W niedużym przemieszczeniu zmierza ono do zatrzymania dalszego złuszczania przez wprowadzenie od postawy krętarza większego przez szyj^ do głowy kości udowej 3-4 grotów Kirschnera lub lepiej śrub. Biodro unieruchamia się w opatrunku gipsowym na 6-10 tygodni. Następnie prowadzi się ćwiczenia w odciążeniu stawu i po 3-4 miesiącach zezwalia się na obciążenie stawu.

Przy dokonanym złuszczeniu z dużym przemieszczeniem głowy, odstępuje się najczęściej od próby zachowawczego nastawienia, gdyż bardzo często sprowadza ona zaburzenia ukrwienia głowy. Delikatna próba nastawienia jest uzasadniona wówczas, gdy wywiad wskazuje, że złuszczenie ma charakter ostry, np. w wyniku większego urazu. Nastawienie to przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym rękoczynem identycznym ze stosowanym przy repozycji złamania szyi kości udowej /wyciąg, odwiedzenie, rotacja wewnętrzna/. Po nastawieniu zespala się głowę z szyja kości udowej śrubami.

W zadawnionych złuszczeniach z przemieszczeniem nawet dużego stopnia wykonuje się osteotomię korekcyjną poniżej krętarza większego w celu usunięcia rotacji zewnętrznej kończyny i szpotawości biodra.

Po złuszczeniu głowy kości udowej nawet leczonym z powodzeniem operacyjnie w dużym odsetku przypadków występują po latach zmiany zwyrodnieniowe stawu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *