Idiopatyczne złuszczenie głowy kości udowej – cz.1

Złuszczenie głowy kości udowej występuje u obu płci w okresie dojrzewania, wyraźnie częściej u chłopców.

Istota choroby polega na stopniowym oddzielaniu się głowy kości udowej od szyi na poziomie chrząstki nasadowej.

Głowa kości udowej pozostaje w panewce, odchyla się ku dołowi /biodro szpotawe/ i ku tyłowi, szyja wraz z trzonem kości udowej przemieszcza się ku górze i ratuje na zewnątrz, nie tracąc jednak do końca łączności z głową.

Etiologia nie została definitywnie wyjaśniona. Część badaczy przyjmuje dyskorelację między hormonami gonadotropowymi i wzrostowym z bezwględną lub względną przewagą hormonu wzrostu. Bezwzględna przewaga hormonu wzrostu ma miejsce przy gruczolaku przedniego płata przysadki, względna – w niedorozwoju gruczołów płciowych. Ponieważ hormon wzrostu przyspiesza wzrost chrząstki nasadowej i opóźnia kostnienie śródchrzęstne na granicy chrząstki nasadowej i przynasady, chrząstka nasadowa staje się bardzo wysoka, podatna na mikrourazy i ulega przerwaniu /złuszczenie nasady/.

Ten pogląd znajduje pewne potwierdzenie w obserwacjach klinicznych. Charakterystyczne jest bowiem, że złuszczenie dotyczy osobników: 1/ otyłych z cechami hipogonadyzmu /dystrofia tłuszczowo-płciowa, eunuchoidyzm/, lub 2/ wysokich o wiotkiej budowie, bez zewnętrznych cech hipofunkcji gruczołów płciowych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *