Gruźlica kręgosłupa – cz.2

Najczęstszym zniekształceniem w gruźlicy kręgosłupa jest garb powstający na skutek zapadania się trzonów, osiadania ich i nadwichnięcia. W przypadku dużych garbów łuki żeber spoczywają na miednicy, zniekształcenie klatki piersiowej zmniejsza pojemność życiową płuc, zaburza wydolność krążeniowo-oddechową i powoduje znaczny deficyt wzrostu. Duże garby są odpowiedzialne za występowanie zespołów bólowych spowodowanych uciskiem nerwów międzyżebrowych oraz niedowładów wywołanych uciskiem rdzenia kręgowego.

Objawy kliniczne w gruźlicy kręgosłupa zależą od wieku chorego, umiejscowienia i postaci patologicznej procesu gruźliczego.

Na czoło objawów ogólnych wysuwa się utrata apetytu, drażliwość, nocne krzyki, ograniczenie ruchliwości, apatia. Chód dziecka staje się ostrożny, kroki są krótkie, przy gwałtownym ruchu pojawia się ból, na który dziecko reaguje krzykiem lub płaczem. Dziecko unika ruchów w chorym odcinku, a czasem odciąża go przez podtrzymywanie głowy własnymi rękami w przypadku zakażenia kręgów szyjnych. Do tych zaburzeń dołącza się bladość powłok, pogorszenie stanu ogólnego, niedokrwistość i stany gorączkowe.

Objawy miejscowe rozpoczynają się najczęściej samoistnymi bólami w kręgosłupie nasilającymi się przy ruchach i przy ucisku na wyrostki ościste. Wyraźny staje się objaw szczytowy, a na poziomie chorego odcinka stwierdza się wzmożone napięcie mięśniowe. Wcześnie tworzy się mały garb nazywany garbikiem będący następstwem zwężenia się tarczy międzykręgowej i zapadania się trzonu.

Niekiedy wczesnym objawem może być pojawienie się ropnia zimnego lub zaburzeń neurologicznych, jako wynik ucisku na rdzeń kręgowy.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *