Gruźlica kręgosłupa – cz.1

Do najczęstszych umiejscowień procesu gruźliczego należą: kręgosłup, staw biodrowy i staw kolanowy.

Gruźlica kręgosłupa stanowi od 30 do 40% wszystkich zakażeń gruźliczych układu kostno-stawowego.

Rozwój gruźlicy kręgosłupa jest zależny od jego budowy anatomicznej i właściwości fizjologicznych. Zasadniczą rolę w patogenezie gruźlicy kręgosłupa odgrywa unaczynienie trzonu kręgowego. U dzieci ukrwienie trzonu zapewniają tętnice środkowe wnikające przez tylną jego ścianę i unaczyniające centralną część. Dlatego zakażenie rozwijające się w centralnej części trzonu szybko doprowadza do jego martwicy, złamania i klinowatego zniekształcenia.

U dorosłych, gdzie unaczynienie trzonu zapewnia splot naczyniowy doprowadzający krew wieloma kanałami, zakażenie usadawia się przeważnie w częściach brzeżnych, w pobliżu płytek granicznych.

U dzieci proces gruźliczy obejmuje większą liczbę trzonów niż u dorosłych, u których najczęściej dotyczy dwóch przylegających /jednego segmentu somatycznego/. Najkorzystniejszym zejściem procesu gruźliczego jest zrost kostny trzonów stosunkowo często występujący u dzieci.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *