Gruźlica kości i stawów – cz.4

Leczenie ortopedyczne stanowi istotną część leczenia gruźlicy kostno-stawowej i polega na unieruchomieniu i odciążeniu chorego narządu, a następnie jego rehabilitacji (przywracanie ruchu i funkcji).

Przed okresem chemioterapii obowiązywała zasada długotrwałego unieruchomienia i odciążenia do czasu wygojenia procesu gruźliczego. Takie postępowanie prowadziło najczęściej do zesztywnienia stawu i znacznej dysfunkcji narządu ruchu. Zmiana poglądów na zagadnienie unieruchomienia mogła być dokonana dopiero w erze leków przeciwprątkowych. Wprowadzenie kontrolowanego i dawkowanego ruchu korzystnie wpływa na gojenie się zmian, przyśpiesza przebieg procesów regeneracyjnych i przywraca funkcję chorego narządu.

Takie leczenie ortopedyczne gruźlicy kostno-stawowej, uwzględniające patologię i fizjologię narządu ruchu, określa się mianem leczenia czynnościowego.

Zabiegi operacyjne odgrywają istotną rolę w leczeniu gruźlicy kostno-stawowej. Zasadą postępowania chirurgicznego jest wycięcie całego ogniska gruźliczego w granicach zdrowych tkanek. Usunięcie wszystkich zakażonych tkanek radykalnie zmienia układ miejscowy na korzyść sił obronnych organizmu oraz ułatwia dotarcie lekom przeciwprątkowym do samego ogniska.

Do najczęściej wykonywanych zabiegów operacyjnych należą wyłyżeczkowanie lub wycięcie ogniska zapalnego, wycięcie błony maziowej stawu, resekcje stawów, usztywnienia stawów i inne.

Leczenie ogólnie wzmacniające zmierzające do wzmocnienia naturalnych sił obronnych ustroju, które było dawniej podstawą leczenia gruźlicy kostno-stawowej straciło swą pierwszoplanowa rolę, a stało się częścią kompleksowego leczenia przeciwprątkowo-ortopedycznego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *