Drogi szerzenia nowotworów narządów ruchu

Wybiórczą cechą złośliwych nowotworów kostnych (mięsaków) jest ich zdolność do naciekania tkanek otaczających oraz tworzenie odległych przerzutów. W okresie swej biologicznej ewolucji wykazują bardzo dużą różnorodność w zakresie sposobu, jak i zasięgu szerzenia się w organiżmie.

Odróżniamy zatem:

a/ nacieczenie miejscowe/infiltratio, invasio localis/. Rozwój mięsaka dokonuje się głównie w obrębie szczelin i przestrzeni tkankowych oraz wzdłuż tkanki łącznej. Tkanki zbite, jak okostna, tkanka chrzęstna, a także powięzie są do pewnego stopnia oporne na naciekanie. Miejscowemu naciekaniu sprzyjają również pewne /biochemiczne i immunologiczne/ właściwości komórek nowotworowych.

b/ przerzuty drogą naczyń krwionośnych /métastasés haematogenes, angiogenes/ Rozwój przerzutów dokonuje się poprzez nacieczenie ścian naczyń krwionośnych /żylnych i tętniczych, rzadziej naczyń chłonnych/ w ognisku pierwotnym guza, i tą drogą następuje wysiew mikroprzerzutów do krwioobiegu. Najczęstszym umiejscowieniem przerzutów mięsaka są płuca, c/ szerzenie się przez wszczepienie /implantatio/

Ten rodzaj rozsiewu komórek nowotworowych może mieć miejsce pod wpływem działania sił mechanicznych /uraz, brutalne ugniatanie guza podczas badania /!//. Również podczas wykonywania zabiegu operacyjnego istnieje możliwość przeniesienia i wszczepienia komórek nowotworowych do rany operacyjnej, które stają się źródłem wznowy nowotworu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *