Diagnostyka różniczkowa zwyrodnienia stawów biodrowych – cz.1

U chorych ze zmianami zwyrodnieniowo-zniekształcającymi biodra, szczególnie pochodzenia dysplastycznego lub pourazowego, wyniki badań laboratoryjnych utrzymują się w prawidłowych granicach. W pewnych przypadkach choroby zwyrodnieniowej stawów biodrowych pochodzenia zapalnego może stwierdzić przyśpieszenie odczynu Biernackiego. Nie jest to jednak znamienne dla omawianej choroby, ponieważ przyśpieszenie czasu opadania krwinek czerwonych występuje także w wielu innych jednostkach chorobowych, a chorzy z zaawansowanymi objawami coxarthrosis, zwłaszcza starsi

wiekiem, nie zawsze znajdują się w ogólnie dobrym stanie zdrowia.

W diagnostyce różniczkowej uwzględnić należy przede wszystkim reumatoidalne zapalenie stawów biodrowych, gruźlicę biodra, chorobę Bechterewa, nieswoiste zapalenie stawu biodrowego.

W odróżnieniu od coxarthrosis u chorych na reumatoidalne zapalenie stawów, stwierdza się charakterystyczne zmiany i zniekształcenia w stawach rąk i stóp. U chorych z rzs obraz rtg stawów biodrowych wykazuje z reguły objawy dużego zaniku kostnego, często połączone z wtórnymi zmianami protruzyjnymi biodra. Objawy osteoporozy są szczególnie nasilone u chorych leczonych przewlekle lekami sterydowymi. W przeciwieństwie do rzs u chorych z coxarthrosis odczyn lateksowy i Waalera-Rosego jest ujemny. Znaczne przyśpieszenie odczynu Biernackiego znamienne dla rzs, rzadko występuje w chorobie zwyrodnieniowej stawów biodrowych.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *