Choroba zwyrodnieniowa stawu skokowo-goleniowego – cz.2

W diagnostyce różniczkowej uwzględnić należy zapalenia swoiste, martwicę aseptyczną kości skokowej oraz zmiany powstałe w przebiegu dny.

W początkowych okresach choroby stosujemy przede wszystkim leczenie zachowawcze, zalecając m.in. obuwie ortopedyczne względnie odpowiednio wyprofilowane wkładki, zabiegi fizykalne/prądy diadynamiczne, jonoforeza ksylokainowa, diatermia krótkofalowa/, blokady ksylokainowe, kąpiele solankowe, okłady z pasty borowinowej oraz środki farmakologiczne o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym.

W przypadku dużej progresji zmian zwyrodnieniowych oraz znacznego nasilenia bólów, utrudniających choremu stanie i chodzenie, powstawać mogą wskazania do leczenia operacyjnego. Najcześciej stosowanym zabiegiem operacyjnym jest artrodeza stawu skokowo-goleniowego. Operacja ta przynosi bardzo pomyślne, trwałe wyniki, zachowując pełną zdolność podpórczą stopy i nie wywierając ujemnego wpływu na sprawność chodu.

Próby zastąpienia chorego stawu endoprotezą nie przyniosły oczekiwanych wyników i dlatego w chorobie zwyrodnieniowej stawu skokowo-goleniowego metoda endoprotezoplastyki nie jest obecnie stosowana.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *