Choroba zwyrodnieniowa stawu skokowo-goleniowego – cz.1

Najczęstszą przyczynę rozwoju zmian zwyrodnieniowo-zniekształcających w stawie skokowo-goleniowym stanowią uszkodzenia urazowe. Wśród urazów najważniejsza rolę odgrywają złamania kostek goleni, połączone ze zwichnięciem lub podwichnięciem stawu skokowo-goleniowego. Również izolowane złamania kości skokowej spowodować mogą w stawie skokowo-goleniowym rozwój zmian zwyrodnieniowo-zniekształcających. Z czynników etiopatogenetycznych wymienić należy także zapalenia swoiste i nieswoiste stawu, mikrourazy oraz nabyte względnie wrodzone zniekształcenia stóp, wywierające niekorzystny wpływ na rozkład sił obciążenia stawu skokowo-goleniowego.

Dominującym objawem choroby zwyrodnieniowej stawu skokowo-goleniowego jest ból, odczuwany przez chorego głównie podczas ruchów zgięcia i wyprostu stopy oraz w czasie jej obciążania. Stan taki rzutuje ujemnie zwłaszcza na wydolność chodu. W zaawansowanych zmianach zwyrodnieniowych stawu skokowo-goleniowego występują ograniczenia ruchów czynno-biernych, a charakterystyczne dla tego stawu kontury ulegają częściowemu zatarciu. W obrazie radiologicznym stwierdza się oprócz zwężenia szpary stawowej również nadmierną sklerotyzację utkania kostnego w podchrzęstnej warstwie kości. Występować mogą również drobne, brzeżne wyrośla kostne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *