Choroba zwyrodnieniowa stawów kończyn górnych

W zakresie stawów kończyn górnych, zmiany zwyrodnieniowo-zniekształcające występują znacznie rzadziej i nie mają takiego klinicznego znaczenia, jakie cechuje np. duże stawy kończyn dolnych.

W obrębie stawu ramiennego zmiany zwyrodnieniowe występują rzadko, ich rozległość jest zazwyczaj ograniczona i tylko wyjątkowo stanowią one wskazanie do leczenia operacyjnego /obecność wolnych ciał chrzęstnych w jamie stawowej, wyrośla kostne drażniące torebkę stawową/. Główną przyczynę powstawania zmian zwyrodnieniowych w tym stawie stanowią urazy barku, w tym przede wszystkim urazowe zwichnięcia stawu ramiennego.

Zmiany zwyrodnieniowo-zniekształcające występują częściej w stawie łokciowym, rozwijając się w nim jako następstwo przebytych złamań śródstawowych łokcia, zwichnięć urazowych lub izolowanych uszkodzeń głowy kości promieniowej. Leczenie dysfunkcji stawu łokciowego, powstałych na podłożu zmian zwyrodnieniowo-zniekształcających opiera się głównie na postępowaniu zachowawczym, obejmującym w pierwszej kolejności zabiegi usprawniające, fizykoterapię, blokady ksylokainowe oraz leki przeciwbólowe. W przypadku istnienia wolnych ciał wewnątrz-stawowych oraz większych zniekształceń głowy kości promieniowej, ograniczających ruchy obrotowe przedramienia i wyzwalających silne bóle stawu łokciowego stosuje się leczenie operacyjne /usunięcie wolnych ciał śródstawowych, resekcja głowy kości promieniowej/.

Zmiany zwyrodnieniowe stawu promieniowo-nadgarstkowego występują również rzadko, zwykle jako następstwo złamań śródstawowych dalszej nasady kości promieniowej i niektórych złamań kości łódeczkowatej.

Zmiany zwyrodnieniowe nadgarstków należą także do rzadkości, umiejscawiając się przeważnie w okolicy kości czworobocznych i pierwszej kości śródręcza.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *