Choroba Szasaniaka

Choroba ta polega na zwichnięciu głowy kości promieniowej w stosunku do otaczającego ją więzadła obrączkowatego. Mechanizm urazu jest przeważnie następujący: matka pociąga trzymane za rączkę dziecko unosząc je do góry w celu postawienia na wyższym stopniu schodów. W następstwie szarpnięcia, głowa kości promieniowej wyślizguje się z otaczającego ją więzadła obrączkowatego. Więzadło to obkurcza się, nie pozwalając odprowadzić głowy kości promieniowej na swoje miejsce. W celu dokonania nastawienia wskazany jest zabieg operacyjny.

Choroba Szasaniaka stanowi jeden z nielicznych przykładów, gdzie u dzieci zachodzi konieczność pierwotnego operacyjnego leczenia urazu. Większość urazów u dzieci leczymy zachowawczo. Postępowanie takie odnosi się również do tych uszkodzeń, w których pierwotnie nie udało się uzyskać dobrego lub bardzo dobrego rezultatu. Siły biologicznej odnowy miejsca uszkodzonego u dziecka są nieporównywalnie większe niż u osób dojrzałych i to jest głównym powodem, dla którego traumatología dziecięca opiera się przede wszystkim na postępowaniu zachowawczym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *