Choroba Scheuermanna

Młodzieńczą kyfozą określamy stan powolnego zwiększania się fizjologicznej kyfozy piersiowej, połączony w późniejszym okresie z dolegliwościami bólowymi i ograniczeniem ruchów kręgosłupa.

Występuje u ok.5% populacji, równie często u chłopców, jak i dziewcząt w 12-17 roku życia, trwa od 2-4 lat.

Za przyczynę uznaje się zaburzenia kostnienia w strefach wzrostowych trzonów kręgowych, dysproporcję między obciążeniem, a wytrzymałością kręgów, czynniki konstytucjonalne, wreszcie proces typu martwicy aseptycznej.

Proces chorobowy dotyczy zwykle kilku kręgów leżących na szczycie kyfozy piersiowej.

Charakterystyczne jest wpuklanie się jąder galaretowatych przez płytki graniczne w głąb trzonów kręgowych, manifestujące się w rentgenogramach zagłębieniem /guzki Schmorla/. Występuje też nieregularność obrysów nasad trzonów, obniżenie przedniej krawędzi trzonów, zwężenie przestrzeni międzytrzonowych i czasami oddzielone fragmenty na krawędzi trzonów.

Należy różnicować z kyfozą wrodzoną/jeden krąg jest klinowy/ i z gruźlicą /ubytki kostne dwóch lub więcej kręgów, zniszczenie tarczy międzykręgowej, okołokręgosłupowy cień ropnia zimnego/.

Leczenie polega na stosowaniu ćwiczeń wzmacniających mięśnie grzbietu i obręczy barkowej oraz ćwiczeniach oddechowych. Ze sportów ogólnorozwojowych szczególnie przydatne jest pływanie. Celowe jest również odciążenie kręgosłupa, np. przez leżenie na brzuchu lub zastosowanie gorsetu ortopedycznego typu „prostotrzymacz” lub Jevetta.

W szczególnie ciężkich, szybko pogarszających się mimo leczenia zachowawczego zniekształceniach znajduje zastosowanie leczenie operacyjne /operacja Harringtona, tylne usztywnienie kręgosłupa/. Przygotowaniem do leczenia operacyjnego mogą być redresje w gorsetach gipsowych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *