Choroba Perthesa – cz.2

Dla rozpoznania decydujące jest badanie radiologiczne. Obraz radiologiczny jest różny w zależności od okresu choroby.

Okres I – wczesny trwa 2-3 miesiące, charakteryzuje się „odstawaniem” głowy kości udowej do boku i poszerzeniem szerokości szpary stawowej /obrzęk chrząstki stawowej/. W górno- bocznym kwadracie głowy widoczne są złamanie podchrząstkowe z przebudową kostną.

Okres II – sklerotyzacji trwa 6-10 miesięcy. Cechuje się spłaszczeniem głowy, zagęszczeniami jej struktury kostnej i przejaśnieniami w górno-bocznej części.

Okres III – fragmentacji trwa 6-18 miesięcy. Głowa kości udowej składa się z kilku fragmentów o różnej wielkości i wysyceniu. Silne zagęszczenie i brak struktury kostnej w obrębie tych fragmentów świadczą o ich martwicy.

Okres IV – odbudowy trwa od 8 miesięcy do 3 lat. W nasadzie ustala się stopniowo jednolite utkanie kostne, w 70% głowa zachowuje swój kształt. Szyja jest zwykle krótsza i szersza /przerost odczynowy/. W 30% głowa kości udowej jest spłaszczona.

Okres V – końcowych zniekształceń – przedstawia obraz mniej lub bardziej zniekształconej głowy kości udowej. Zmiany zwyrodnieniowe często rozwijają się w stawach biodrowych po przebytej chorobie Perthesa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *