Boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza) – cz.3

Ze względu na przyczyny powstawania, skoliozy można podzielić na: czynnościowe i strukturalne.

Skrzywienia czynnościowe mają mniejsze znaczenie kliniczne. Zagięcie osi kręgosłupa zachodzi jedynie w płaszczyźnie czołowej, rzadko jest duże i najczęściej odwracalne. Nie stwierdza się zmian w kształcie kręgów. Są to najczęściej skrzywienia pochodzenia statycznego, będące następstwem skośnego ustawienia miednicy w wyniku rzeczywistego lub czynnościowego skrócenia kończyny. Skrzywienie nie jest utrwalone – po wyrównaniu skrócenia kończyny i przy poziomym ustawieniu miednicy kręgosłup przybiera kształt prawidłowy.

Skrzywienia strukturalne mają dużo większe znaczenie społeczne z uwagi na częstość występowania /u ok.7% ludności/. W olbrzymiej większości tych skrzywień /80-90%/ czynnik etiologiczny jest nieznany.

W odróżnieniu od skrzywień czynnościowych, skoliozy strukturalne są zniekształceniem wielopłaszczyznowym. Oprócz bocznego skrzywienia w płaszczyźnie czołowej ma miejsce zmniejszenie fizjologicznej kyfozy piersiowej /lordoskoliosis/ lub przeciwnie – zwiększenie tyłowygięcia /kyphoscoliosis/. Lordoskoliozy rokują gorzej, gdyż cechuje je większy postęp zniekształcenia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *