Boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza) – cz.2

Wyznaczenie na skórze linii wyrostków kolczystych pozwala stwierdzić, że istnieje jedno duże skrzywienie kręgosłupa (krzywizna pierwotna), powyżej i poniżej którego są wygięcia skierowane wypukłością w przeciwną stronę (krzywizny wyrównawcze). Powstanie krzywizn wyrównawczych zmniejsza zaburzenie równowagi, do jakiego dochodzi na skutek skoliozy. Mówimy o skrzywieniu wyrównanym, jeżeli suma kątów skrzywień wyrównawczych jest równa skrzywieniu pierwotnemu, a pion przeprowadzony z guzowatości potylicznej tylnej pada na środek szpary pośladkowej. Skoliozy niewyrównane /pion zbacza względem szpary pośladkowej/ wykazują zwykle większą tendencję do pogarszania się.

Badanie radiologiczne w skoliozie jest bardzo istotne, gdyż pozwala ocenić: 1/ rodzaj i wielkość skoliozy, 2/ możliwości leczenia operacyjnego, 3/wynik przeprowadzonego leczenia, 4/ rokowanie.

Na zdjęciu radiologicznym wyznaczamy: 1/krąg początkowy /pierwszy odchylony od linii pośrodkowej, 2/ szczytowy, 3/ końcowy, 4/ długość skrzywienia, 5/ wysokość skrzywienia, 6/ kąt wygięcia.

Istotne jest również określenie testu Rissera, tj. stopnia zaawansowania kostnienia strefy wzrostowej talerza biodrowego. W 18-20 roku życia ulega ona zarośnięciu.

Przyjmuje większą skłonność do pogarszania się.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *