Badanie stawów kolanowych – cz.1

Podczas badania stawów kolanowych zwrócić należy uwagę na ich obrysy, zakres ruchów czynno-biernych, stan więzadeł krzyżowych i pobocznych, przykurcze lub zesztywnienia stawu oraz inne objawy patologiczne.

W warunkach fizjologicznych obrysy stawu kolanowego są wyraźnie zaznaczone, natomiast w stanach chorobowych, którym towrzyszy duża ilość płynu w jamie stawowej, kontury stawu ulegają zatraciu a obwód kolana znacznie się powiększa. Obecność płynu w jamie stawowej /płyn wysiękowy, krwiak wewnątrzstawowy pourazowy/, wykrywamy na podstawie dodatniego objawu balotowania rzepki, zwanego także objawem pląsania rzepki. Objaw ten oceniamy w następujący sposób: w pozycji wyprostnej kolana, lewą ręką wywieramy ucisk na okolicę górnego zachyłka stawu wyciskając jego zawartość do jamy stawowej. Następnie palcem wskazującym ręki prawej uciskamy rzepkę do góry, przybliżając ją do przedniej powierzchni kości udowej. W przypadku nagromadzenia się dużej ilości płynu w jamie stawowej, rzepka po zwolnieniu ucisku palca, odskakuje sprężyście na swoje pierwotne miejsce. Objaw taki określamy jako dodatni objaw balotowania rzepki.

W prawidłowym stawie kolanowym występują ruchy zgięcia i wyprostu, a w pozycji zgięciowej kolana – również nieznaczne ruchy obrotowe, które są najwydatniejsze przy zgięciu kolana do 90°. W stawie kolanowym całkowicie wyprostowanym ruchy obrotowe nie występują, nie występują również w tej pozycji ruchy boczne. Patologiczne ruchy boczne pojawić się mogą jako następstwo urazowego uszkodzenia więzadeł pobocznych stawu kolanowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *