Badanie ortopedyczne ogólne – cz.3

Ujmując bardzo ogólnie zagadnienie chodu można stwierdzić, że prawidłowy chód człowieka jest uzależniony od prawidłowej budowy i funkcji ruchowo-podpórczej układu kostno-stawowego kończyn dolnych, prawidłowej czynności centralnego układu nerwowego, prawidłowego stanu nerwów obwodowych i mięśni kończyn dolnych. W przypadku zmian patologicznych, dotyczących któregokolwiek z wyżej wymienionych układów, prawidłowy obraz chodu ulega zaburzeniu przybierając oznaki chodu patologicznego. Przykładem klinicznym chodu patologicznego będzie na przykład – chód kaczkowaty, występujący m.in. u dzieci z obustronnym zwichnięciem stawów biodrowych lub z obustronnym biodrem szpotawym.

Utykanie występujące podczas chodu, spowodowane znacznym skróceniem jednej z kończyn dolnych, będzie także przykładem chodu patologicznego. Innym przykładem chodu patologicznego będzie chód spastyczny, charakterystyczny dla chorych z mózgowymi, spastycznymi porażeniami mięśni.

Utrwalone przykurcze stawowe oraz każde, większe ograniczenie ruchów czynno-biernych w stawach kończyn dolnych, dotyczące zwłaszcza stawów biodrowych lub kolanowych, rzutować będą niekorzystnie na przebieg i estetykę chodu oraz jego wydolność.

W przebiegu wielu schorzeń ortopedyczno-urazowym, odznaczających się bardzo dużym nasileniem i rozległością zmian patologicznych, samodzielny chód chorego stać się może niemożliwy lub też ulega on bardzo znacznemu upośledzeniu. Często w takich przypadkach chory posługiwać się musi kulami inwalidzkimi, a niekiedy jest on zmuszony do stałego korzystania z wózka inwalidzkiego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *