Badanie miednicy – cz.4

Na podstawie pomiarów długości względnej kończyn dolnych można również ocenić pośrednio stosunek głowy kości udowej do panewki stawowej. Długość ta, zmierzona pomiędzy kolcem biodrowym przednio-górnym a szczytem kostki przyśrodkowej, po stronie zwichnięcia będzie mniejsza od długości względnej zmierzonej dla zdrowej kończyny. Przy jednostronnym zwichnięciu biodra, różnica w długościach względnych kończyn dolnych jest tym większa, im wyżej w stosunku do panewki stawowej znajdować się będzie zwichnięta głowa kości udowej.

Wysokość zwichnięcia określić można także na podstawie zdjęcia rtg stawów biodrowych w projekcji A-P, przez zmierzenie wielkości przemieszczenia się ku górze szyjkowej części łuku Adamsa.

Podczas badania stawów biodrowych wykorzystuje się również następujące linie pomocnicze: a/linię Petera, b/ linię Schoemakera, cl linię Roser-Nelatona, d/ linie tworzące tzw. trójkąt Bryanta. Linia Petera przebiega poziomo wzdłuż górnego brzegu kości łonowych. W warunkach prawidłowych wierzchołki krętarzy większych znajdują się na poziomie tej linii, natomiast w przypadku wrodzonego zwichnięcia biodra, wierzchołek krętarza znajdować się będzie powyżej tej linii.

Linie Schoemakera przebiegając pomiędzy krętarzem większym a kolcem biodrowym przednim górnym przecinają się w warunkach fizjologicznych w linii pośrodkowej ciała powyżej pępka lub na jego wysokości.

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *