Badanie miednicy – cz.3

U starszych dzieci z zastarzałym zwichnięciem wrodzonym stawów biodrowych stwierdza się zwykle znacznie pogłębioną lordozę w lędźwiowej części kręgosłupa. Objaw ten jest szczególnie zaznaczony w przypadku obustronnego, wysokiego zwichnięcia biodra. Wrodzonemu zwichnięciu stawu biodrowego towarzyszy dodatni objaw Trendelenburga. Chorego badamy w pozycji stojącej w następujący sposób: dziecko odwrócone tyłem do badającego lekarza unosi naprzemiennie jedną i drugą kończynę dolną, zginając ją równocześnie w stawie biodrowym i kolanowym. W czasie obciążenia kończyny ze zwichniętym biodrem, stwierdza się opadnięcie miednicy po stronie przeciwnej, co określamy jako dodatni objaw Trendelenburga. Przy obciążeniu zdrowej kończyny objaw taki nie występuje. Dodatni objaw Trendelenburga, u chorych z wrodzonym zwichnięciem biodra jest spowodowany przybliżeniem się przyczepów krętarzowych mięśnia pośladkowego średniego i mniejszego do przyczepu miednicznego tych mięśni, przez co zmniejsza się znacznie ich fizjologiczne napięcie. W takich warunkach skurcz tych mięśni, podczas jednostronnego obciążenia chorej kończyny, nie jest w stanie ustabilizować miednicy i zapobiec jej opadnięciu po stronie przeciwnej. Dodatni wpływ Trendelenburga wystąpić może i w innych stanach patologicznych np. przy porażeniu mięśni stabilizujących miednicę, w stawach rzekomych szyjki kości udowej oraz w przypadku biodra szpotawego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *