Badanie kończyn górnych – cz.2

Przy badaniu obwodów ramienia i przedramienia obowiązuje zasada wykonywania pomiarów na jednakowych, symetrycznie położonych poziomach.

W przypadku zniekształcenia osi kończyny, np. na poziomie stawu łokciowego należy dokładnie określić rodzaj zniekształcenia oraz podać w stopniach jego wielkość. Stosunkowo częstym zniekształceniem istniejącym w okolicy łokciowej jest koślawość łokcia /cubitus valgus/, natomiast znacznie rzadziej stwierdza się jego szpotawość /cubitus varus/.

Zniesienie lub bardzo znaczne ograniczenie ruchów odwracania /supinatio/, i nawracania /pronatio/ przedramienia może być spowodowane wadą rozwojową, polegającą na wytworzeniu się zrostu pomiędzy kością promieniową a łokciową /synostosis radioulnaris/.

Ustawienie ręki w zgięciu dłoniowym, przy równoczesnym braku czynnego wyprostu nadgarstka i palców, jest objawem znamiennym dla uszkodzenia nerwu promieniowego. Natomiast stwierdzenie bolesności palpacyjnej w obrębie tabakierki anatomicznej, świadczyć może o obecności zmian chorobowych w kości łódeczkowatej /mp. matwica aseptyczna, złamanie lub staw rzekomy/. W takich przypadkach ostateczne rozpoznie zależy od wyniku badania radiologicznego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *