Badanie kończyn dolnych – cz.3

W czasie badania ortopedycznego kończyn dolnych należy zawsze sprawdzić zachowanie się odruchów kolanowych, odruchów ze ścięgien Achillesa oraz odruchów podeszwowych.

W ocenie siły poszczególnych grup mięśni dużą wartość praktyczną ma metoda Lovetta. W metodzie tej uwzględnia się sześć stopni siły mięśniowej – od zera do pięciu.

Stopień 0 – jest równoznaczny z całkowitym porażeniem mięśnia. Mięsień taki, podczas badania, nie wykazuje śladu skurczu.

Stopień 1 – ma mięsień, który wykazuje wprawdzie ślad skurczu, ale nie jest on w stanie wywołać ruchu kończyny względnie jej części 15%/ siły/.

Stopień 2 – ma taki mięsień, który po całkowitym wyłączeniu ciężaru własnego kończyny, jest w stanie wykonać pełny ruch tą kończyną /20% siły/.

Stopień 3 – odpowiada 50% prawidłowej siły mięśnia. Mięsień może pokonać ciężar kończyny i wykonać pełny ruch tą kończyną. Stopień 4 – jest równoważny 75% prawidłowej siły mięśnia. Może on pokonać ciężar kończyny i wykonać pełny zakres ruchu, nawet wówczas, gdy kończyna ta jest obarczona dodatkowym niewielkim obciążeniem.

Stopień 5 – oznacza 100% siły mięśnia oraz pełną jego sprawność. Mięsień wykonuje pełny ruch kończyną, obciążoną dodatkowym, bardzo znacznym ciężarem.

Testowanie mięśni jest szczególnie przydatne w przypadkach rozległych porażeń mięśniowych, powstałych w przebiegu choroby Heinego-Medina. Porażenia mięśni będące następstwem tej choroby dotyczą głównie układu mięśniowego kończyn dolnych. Testowanie mięśni pozwala lekarzowi na przeprowadzenie bilansu mięśniowego oraz dokonanie wyboru takich, które po przeszczepieniu na mięśnie porażone będą w stanie zastąpić ich funkcję. W ten sposób można poprawić w bardzo znacznym stopniu sprawność porażonej kończyny.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *