Badanie kończyn dolnych – cz.2

Różnice w bezwzględnych długościach kończyn dolnych należą do najczęstszych nieprawidłowości, jakie występują w tej części narządu ruchu. Skrócenie kończyny dolnej może być spowodowane przebytym zapaleniem kości, wrodzonym niedorozwojem kończyny, chorobą Heinego-Medina lub wadliwym zrośnięciem złamania.

Różnice w długościach kończyn dolnych obliczamy na podstawie prostych pomiarów, wykonanych za pomocą taśmy centymetrowej lub deseczek podkładanych pod skróconą kończynę.

Bezwzględną długość całej kończyny dolnej mierzymy od szczytu krętarza większego do szczytu kostki bocznej.

Długość uda oznacza się od krętarza większego do poziomu szpary stawowej kolana a długość goleni – od szpary stawu kolanowego do szczytu kostki bocznej.

W przebiegu wielu chorób powstają w obrębie kończyn dolnych mniej lub bardziej widoczne zaniki mięśniowe, dotyczące różnych grup mięśniowych. Często występują także zaniki mięśni z nieczynności np. po długotrwałym unieruchomieniu kończyny w opatrunku gipsowym. W ocenie rozległości zaników mięśniowych posługujemy się pomiarami obwodów kończyn. Przeprowadzamy je na kilku poziomach. U osobników dorosłych obwód uda mierzy się zwykle na wysokości 5 i 20 cm powyżej górnego bieguna rzepki. Pomiary uda można przeprowadzić też i na innych, dowolnie obranych wysokościach.

Obwody goleni mierzy się z reguły w połowie ich długości, zawsze jednak na tych samych, symetrycznych poziomach.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *