Badanie kończyn dolnych – cz.1

Przystępując do badania kończyn dolnych oceniamy najpierw wzrokowo wygląd ogólny, kształt i stan rozwoju obu kończyn, zwracając uwagę na istniejące zniekształcenia i odchylenia od stanu prawidłowego (różnice w długościach, zniekształcenia osiowe, wady rozwojowe, zaniki mięśniowe, przykurcze stawowe, zaburzenia troficzne).

Wśród zniekształceń osiowych występujących w obrębie kończyn dolnych występować mogą takie nieprawidłowości jak: obustronne uda szpotawe /femora vara/, kolana koślawe lub szpotawe /genua valga et vara/ oraz koślawość i szpotawość goleni /crura valga et vara/.

Przyczyną wymienionych zniekształceń mogą być: krzywica, wady rozwojowe oraz przebyte, wadliwie wygojone złamania.

Znaczne odchylenia w zakresie osi goleni, polegające na powstaniu dużej szpotawości, obserwujemy w przebiegu choroby Blounta.

Stosunkowo rzadziej stwierdza się przodowygięcie kości piszczelowej /tibia anteflexa/, któremu towarzyszyć może niedorozwój lub wrodzony brak kości strzałkowej. Do rzadziej spotykanych wad wrodzonych zaliczamy również wrodzony staw rzekomy goleni /pseudoarthrosis cruris congenita/.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *